REFERAT MISYJNY OJCÓW FRANCISZKANÓW

PROWINCJI ŚW. JADWIGI

DZIAŁALNOŚĆ MISYJNA FRANCISZKANÓW PROWINCJI ŚW. JADWIGI

Ziemia Święta

Św. Franciszek szczególnie umiłował tę ziemię. Po wyparciu krzyżowców z Ziemi Świętej przez wojska muzułmańskie, franciszkanie zostali jedynymi opiekunami Miejsc Świętych, często oddając życie w ich obronie. Pierwszym misjonarzem w Ziemi Świętej z naszej prowincji był O. Władysław Schneider. W 1875 roku władze zakonne skierowały go do przeprowadzenia wizytacji w Palestynie, Egipcie i na Cyprze. Z całą sumiennością i energią zabiera się do pracy. W Jerozolimie rozpoczął budowę domów pielgrzyma. Po przeniesieniu do Aleksandrii rozwija szeroką działalność duszpasterską. 30.07.1884 roku sprowadził z Polski trzy siostry boromeuszki. Kupuje ziemię, buduje hospicja i dba o rozwój życia religijnego wśród pielgrzymów. O. Władysław spędził 4 lata w Jerozolimie i 8 lat w Aleksandrii. Po krótkim pobycie w rodzinnej Prowincji wybrał się ponownie do Ziemi Świętej. Było to dla niego ogromne przeżycie. Widział efekty swojej pracy. Po powrocie na Śląsk zorganizował w klasztorze na Górze św. Anny muzeum Ziemi Świętej, by zainteresować współbraci, duchowieństwo i ludzi świeckich miejscami uświęconymi przez Chrystusa. Umiera mając 87 lat w 1919 roku na Górze św. Anny. Obecnie w Ziemi Świętej pracuje sześciu współbraci z naszej prowincji. Dwóch z nich jest wykładowcami w seminarium i Franciszkańskim Studium Biblijnym, pozostali pracują w różnych sanktuariach.

Zobacz:

--- SANKTUARIUM MOJŻESZA NA GÓRZE NEBO ---

--- O. WŁADYSŁAW SCHNEIDER ---


 

Misja chińska i japońska

Prowincja św. Jadwigi ma swój udział w misji chińskiej. W miejscowości Hankou pracował bowiem przez 20 lat brat Kazimierz Orleański. Po wstąpieniu do zakonu w 1929 roku zgłosił swoją gotowość do pracy misyjnej w Chinach. W Rzymie skończył roczne studium i wyjechał z grupą misjonarzy do Chin. Po zapadnięciu tzw. "kurtyny bambusowej" musiał misję opuścić.

Z misją na Dalekim Wschodzie jest związany jest również O. Agnelusa Kowarza. W 1910 roku dotarł do Sapporo - stolicy wyspy Hokkaido. Wraz z O. Frantzem Vergotem, franciszkaninem z Tyrolu, udał się w swoją pierwszą podróż misyjną na wyspę Karafuto zwaną dzisiaj Sachalinem. Do końca drugiej wojny światowej część wyspy należała do ZSRR a pozostała część do Japonii. Po wojnie ZSRR zajął część należącą do Japonii. W czasach, gdy przebywał tam O. Angelus, po carskiej stronie Sachalinu więziono tam zesłanych z Rosji i Polski. Większość zesłańców była katolikami. Ojciec Angelus nie pozostawił ich samym sobie. Założył nowe centrum misyjne. Zesłani nazywali go "nasz ojciec" a nawet "nasz Patriarcha z Sachalina". W roku 1925 władze ZSRR nakazały O. Agnelusowi opuszczenie wyspy. Z bólem i żalem musiał opuścić rodaków. Nowy ośrodek założono w Otomari, dawnym mieście portowym Korsakowsk.

O. Angelus po 18 latach pracy misyjnej odwiedza w 1928 roku swoją rodziną prowincję. Wraca na misje i udaje się do Sapporo. Niestety 22 czerwca 1937 roku po nieudanej operacji umiera w szpitalu w Tokio-Nishikoyama.


 

 

Boliwia

W 1979 roku jako pierwsi misjonarze z Prowincji św. Jadwigi do Boliwii wyjechali O. Grzegorz Rudol i O. Zygmunt Skrzydło. O. Zygmunt obecnie pracuje w parafii w Cochabambie. W 1983 roku dołączyli do nich ojcowie Antoni Bonifacy Reimann, Feliks Skrzydło i brat Feliks Skrzypacz. 25. 02. 1986 r. zginął O. Grzegorz Rudol, ratując życie drugiemu człowiekowi. W tym samym roku z pomocą misyjną udali się do Boliwii O. Marcin Brylka i O. Kornel Dworaczek. W 1993 dołączył do nich O. Symeon Stachera, który wyjechał z Boliwii w roku 2001. Przez prawie 10 lat pracował z młodzieżą. Koordynował działalność Młodzieży Franciszkańskiej (Juventud Franciscana), zajmował się również duszpasterstwem powołaniowym dla chłopców.

16 października 2001 r. O. Antoni Bonifacy Reimann został mianowany biskupem Wikariatu Apostolskiego Nuflo de Chávez na miejsce zmarłego biskupa Edwarda Bösla. 1 grudnia O. Antoni przyjął święcenia biskupie z rąk Kard. Julio Terrazasa Sandovala w katedrze w Concepción. W roku 2002 do misjonarzy w Boliwii dołączył O. Atanazy Polanko, który obecnie pełni funkcję sekretarza O. bpa Antoniego Reimanna.

W październiku 2003 pracę w Wikariacie Nuflo de Chávez rozpoczął Br. Tarsycjusz Lamik, w listopadzie 2006 - Br. Marek Baranowicz.


 

 

Afryka

Kolejnym etapem w rozwijaniu misji zagranicznych był wyjazd w 1982 roku na prośbę franciszkańskiego biskupa z Togo ojców Rafała Segietha i Ryszarda Dzierżengi do tego kraju. Dołączyli do nich w roku 1989 ojcowie Michał Borecki i Krystian Pieczka. W 1993 roku wyjechał do Togo O. Robert Jurzysta, a w 1997 O. Sergiusz Janik. Obecnie w Togo pracuje O. Sergiusz Janik.

Wkładem w misje Kościoła jest obecność franciszkanów z naszej Prowincji w tzw. Projekcie Afrykańskim, zapoczątkowanym w lat osiemdziesiątych przez Kurię Generalną. W ramach tego projektu wyjechali na misje w 1989 roku do Malawi O. Sebastian Unsner, do Ugandy O. Benedykt Kaczmarczyk, który ze względów zdrowotnych musiał powrócić do kraju.

Obecnie w Togo pracuje O. Sergiusz Janik. W 2005 roku O. Rafał Segieth podjął pracę w Burkina Faso, gdzie jest proboszczem parafii w Korsimoro. W roku 2006 dołączył do niego O. Robert Jurzysta.

W lipcu 2006 O. Sebastian Unsner został wybrany ministrem prowincjalnym Prowincji św. Franciszka w Afryce z siedzibą w Nairobi (Kenia).


 

 

Maroko

Wyjątkowym zjawiskiem wśród dzieł misyjnych Zakonu jest Centrum Edukacyjne prowadzone przez franciszkanów w Maroku. W tym muzułmańskim kraju, gdzie zabroniona jest działalność ewangelizacyjna, franciszkanie służą pomocą edukacyjną.

Centrum świętego Antoniego w Meknes zostało założone przez franciszkanów z Prowincji Trzech Towarzyszy z Francji w 1943 r. za protektoratu francuskiego. Franciszkanie leczyli najuboższych z Meknesu przez 40 lat, zawsze we współpracy z woluntariuszami marokańskimi. Od 1983, kiedy ostatni franciszkanie pielęgniarze opuścili Meknes z powodu złego stanu zdrowia, nowi, którzy przybyli, zaczęli pracę formacyjną i edukacyjną.

Obecnie w Centrum pracuje czterech franciszkanów. Centrum posiada bibliotekę, która służy pięciuset studentom w codziennym przygotowaniu do szkoły i Ośrodek Formacji Językowej i Ogólnej, gdzie zapisanych jest 700 osób (najubożsi, szczególnie kobiety i dziewczęta, które nie miały możności ukończyć szkoły). Centrum oferuje naukę pięciu języków, informatyki, fizyki, matematyki, literatury. Razem z franciszkanami pracuje tam 30 nauczycieli muzułmańskich; praca muzułmanów jest całkowicie gratisowa.

8 grudnia pracę w Maroku rozpoczął O. Symeon Stachera po rocznym przygotowaniu językowym i formacji obejmującej poznanie realiów pracy w Maroku.


 

 

Albania

Po zmianach, które w ostatnich latach zaszły w Europie wschodniej i południowej możliwy stał się w tamtym regionie rozwój życia religijnego. Misjonarze z naszej prowincji pospieszyli z pomocą odradzającemu się Kościołowi albańskiemu. Jako pierwsi wyjechali ojcowie Włodzimierz Mamala i Kosma Budziński, który ze względów zdrowotnych musiał powrócić do Polski. Jego miejsce zajął w roku 1998 O. Leonard Deja.

Podczas ostatniej kapituły prowincjalnej w 2006 roku O. Leonard Deja został wybrany wikariuszem prowincji Zwiastowania NMP w Albanii.