REFERAT MISYJNY OJCÓW FRANCISZKANÓW

PROWINCJI ŚW. JADWIGI

Nuflo de Chavez

W dniu 31. października 2001 r. doszła do nas radosna wiadomość z Rzymu, że w Boliwii nasz Współbrat O. Bonifacy Antoni Reimann, pochodzący z naszej prowincji zakonnej, został mianowany przez Jego Świątobliwość Ojca Świętego Jana Pawła II, biskupem Wikariatu Apostolskiego Nuflo de Chávez w departamencie Santa Cruz de la Sierra. Święcenia biskupie odbyły się 1. grudnia 2001 r. w katedrze Wikariatu Apostolskiego w Concepción. Ojciec Bonifacy urodził się 14. maja 1952 roku w Opolu. Młodość wraz z trójką rodzeństwa (2 siostry i brat) spędził w Kadłubie Turawskim. W 1972 roku wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Prowincji św. Jadwigi. Po odbyciu rocznego nowicjatu w Borkach Wielkich 2. września 1973 roku złożył pierwsze śluby zakonne. Studia filozoficzno-teologiczne odbył w Wyższym Seminarium Duchownym Franciszkanów w Kłodzku. W Kłodzku 2. lutego 1978 roku złożył uroczystą profesję zakonną, a 2. lutego 1979 roku z rąk J. E. ks. arcybiskupa Metropolity Wrocławskiego Henryka kardynała Gulbinowicza przyjął święcenia kapłańskie. Po święceniach został skierowany do pracy w parafii św. Antoniego we Wrocławiu-Karłowicach. Do 1983 roku pełnił tam posługę wikarego i katechety. W 1983 roku wyjechał na misje do Boliwii, gdzie pracował w Wikariacie Apostolskim Nuflo de Chávez, był definitorem wiceprowincji misyjnej św. Antoniego w Boliwii oraz gwardianem domu formacyjnego w Cochabambie. Od 1999 roku był gwardianem domu nowicjackiego w Sucre i proboszczem parafii p.w. św. Anny. Wikariat Apostolski Nuflo de Chávez powołał do istnienia papież Pius XII 13. grudnia 1951 roku. W roku jego pięćdziesiątych urodzin O. Bonifacy Antoni Reimann jest jego trzecim biskupem. Na drogę w biskupiej posługi życzymy naszemu Współbratu Bożego błogosławieństwa i wielu łask. Polecamy Go wstawiennictwu świętych Apostołów i św. Ojca naszego Franciszka oraz naszej szczególnej pamięci modlitewnej.

 

 

 

 

San Antonio de Lomerío, 1 stycznia 2001

"Jak trudno wyrazić słowami to, co dzieje się wewnątrz duszy i co ona czuje"
(tekst współczesnej pieśni religijnej)

 


MENSAJERO

 

2007:

- maj 2007
- kwiecień 2007
- luty i marzec 2007
- styczeń 2007

 

2006:

- grudzień 2006
- listopad 2006
- wrzesień [2] 2006
- wrzesień 2006
- lipiec 2006
- czerwiec 2006
- maj 2006
- marzec 2006
- luty 2006
- styczeń 2006

 

2005:

- grudzień 2005
- listopad 2005
- październik 2005
- wrzesień 2005
- sierpień 2005
- lipiec 2005
- czerwiec 2005
- maj 2005
- kwiecień 2005
- marzec 2005
- luty 2005
- styczeń 2005

 

2004:

- grudzień 2004
- listopad 2004

 

 

 


 

 

Dzisiaj minął pierwszy miesiąc od przyjęcia święceń biskupich. Okazja, by podziękować Bogu i Wam za to nowe doświadczenie. Wiem jednak, że za każde słowo ode mnie jesteście wdzięczni. W sam dzień święceń czułem się bardzo spokojnie. Dziękuję za obecność moich braci franciszkanów z Prowincji św. Jadwigi: O. Prowincjała Błażeja Kurowskiego i reprezentanta Kadłuba Turawskiego, mojej rodzinnej wioski; O. Krystiana Pieczki, prokuratora Ośrodka misyjnego na Górze św. Anny, O. Jakuba Włodarczyka, gwardiana z Głubczyc, O. Rafała Segiet, misjonarza z Togo, Współbraci z Prowincji wniebowzięcia Najśw. Marii Panny z Katowic (Dymitr, Bonawentura, Marceli) oraz z Prowincji św. Antoniego z Bawarii (Benedykt, Pius).

 

Dziękuję za obecność 15 biskupów boliwijskich, którzy z wielką serdecznością przyjęli mnie do swojego grona. Wielu było również kapłanów z Wikariatu i z różnych stron Boliwii; nie brakowało misjonarzy i misjonarek polskich, do których skierowałem kilka słów w języku ojczystym. Przybyli również wierni z parafii w El Fortin ze swoim proboszczem O. Stanisławem Skrzydło i bratem Feliksem Skrzypacz, jak również parafianie z ostatniej parafii św. Anny w Sucre. Z okazji tych święceń otrzymałem wiele życzeń z Polski, wśród nich nie brakowało życzeń Ks. Arcybiskupa Nossola z Opola i Jego Biskupów pomocniczych. Dziękuję za wszystkie wyrazy pamięci. Jeden ze współbraci napisał mi: Dzisiaj towarzyszy ci wielu, jednak przyjdzie taki dzień, gdy zostaniesz sam na sam z tym, który cię powołał. Za tę łączność duchową ze mną bardzo dziękuję.

 

Wypłyń na głębię

 

Święceń biskupich dokonał Ks. Kardynał Julio Sandowal z Santa Cruz de la Sierra. Współkonsekratorami byli: Ks. Nuncjusz Apostolski, Arcybiskup Józef Niesiołowski, i Ks. Arcybiskup z Sucre, Jesus Perez OFM. Pamiętam, jak w homilii Ks. Kardynał nawiązał do słów Chrystusowych z Ewangelii: Wypłyń na głębię i zarzuć sieci na połów (Łk 5,4). Te słowa skierowane w łodzi do Szymona obrałem sobie jako hasło, zawołanie mojego biskupiego pasterzowania. Bracie Antoni – mówił Ks. Kardynał – wypłyń na głębię, to znaczy zaufać słowu Pana, to trwać przy Nim, to wychodzić z Nim na spotkanie dzisiejszego człowieka, to wsłuchiwanie się w jego radości i jego cierpienia, to jednocześnie pomaganie mu w odkrywaniu obecności Pana i Jego miłości. Na zakończenie Mszy św. podziękowałem wszystkim za uczestnictwo, a do mojego Ks. Proboszcza skierowałem następujące słowa: Dzisiaj dziękuję Bogu również za mojego Ks. Proboszcza. On mnie przygotował do przyjęcia sakramentu Bierzmowania, on przedstawił mnie w klasztorze nowicjackim, był przy mnie w chwili ślubów wieczystych, oraz święceń kapłańskich, a teraz Pan pozwolił mu uczestniczyć w tych wielkich przeżyciach dla mnie i całej rodzinnej parafii.

 

A teraz kilka słów o moich zajęciach w tym miesiącu.

 

W następnym dniu, 2 grudnia, pojechałem po południu do odległej o 50 km miejscowości San Javier. Misja ta została założona w 1699 przez Ojców z Towarzystwa Jezusowego. Do dzisiejszego dnia można podziwiać piękny kościół, którego architektem był O. Martin Schmidt SJ, Szwajcar. Obecnie pracuje tutaj nasz współbrat z Hiszpanii, O. Jesus Galeote.

 

3.12.01 Przewodniczę uroczystej Mszy św. odpustowej i proszę Pana o odwagę wypłynięcia na głębię, tak jak to uczynił 450 lat temu św. Franciszek Xawier, niestrudzony misjonarz Indii, Japonii i pragnący ewangelizacji Chin.

 

7,8,9.12.01 uroczystość odpustowa w Concepción 50-lecie Wikariatu Apostolskiego Nuflo de Chavéz. W wigilię tych uroczystości przypada mi przewodniczyć Mszy św. W homilii podkreślam obecność Najświętszej Marii w historii kościoła a także Wikariatu Apostolskiego. Ta obecność odzwierciedla się w pracy tutejszych sióstr zakonnych. Od 1949 w Ascención pracują siostry tercjarki św. Franciszka z Austrii. Od 1953 Misjonarki Eucharystii od Trójcy Świętej z Meksyku. W 1963 przybywają do Wikariatu Obreras de la Cruz (Pracownice Krzyża Świętego) z Hiszpanii. W 1987 Siostry z Towarzystwa św. Teresy z Hiszpanii. W tym samym roku rozpoczynają pracę Franciszkanki dla pracy z ludnością wiejską z Boliwii. Ostatnia grupa sióstr Franciszkanek od Pokuty przybyła w 1990 z Brazylii. Ich obecność w parafii, w szkole, w ośrodkach zdrowia (…) to właśnie obecność Maryi, zatroskanej o swoje dzieci. Ogromna rola kobiety w życiu parafialnym i poszczególnych grupach, rola matki w przekazywaniu wiary swoim dzieciom, wskazuje także na obecność Maryi w tym kościele.

 

8.12.01 Rano Mszy św. przewodniczy Ks. Nuncjusz Apostolski, arcybiskup Józef Wesołowski. Dziękuję Bogu za pracę braci mniejszych w tym Wikariacie na przestrzeni 50 lat, za pomoc personalną i materialną franciszkanów z Niemiec (Bawarii), Polski i Hiszpanii. Dziękuję Bogu również za nowych kapłanów diecezjalnych (obecnie 5 kapłanów i 9 kleryków) jako owoc tej pracy. Są też i powołania do życia zakonnego (3 kapłanów i wiele sióstr zakonnych).

 

9.12.01 Trzeci dzień uroczystości: przewodniczę Mszy św.; śpiewa chór mieszany (dzieci i młodzież) z naszej franciszkańskiej parafii w Urubichá, w akompaniamencie orkiestry symfonicznej, która została założona już w 1900 roku przez O. Carballo. Wykonują muzykę barokową skomponowaną prawie 300 lat temu przez O. Martina Schmidt i Domenica Sípoli. W ostatnim czasie muzykę tę odkrył i na nowo przedstawił światu O. Piotr Nawrot, werbista z Polski, pracujący od lat w Boliwii. Podziwiam ich talent muzyczny. Partytura stała się nieodzownym narzędziem w pierwszej ewangelizacji tych ludów. A dzisiaj w epoce postmodernistycznej, czego się uchwycimy?

 

13.12.01 W Katedrze święcenia kapłańskie jednego z naszych franciszkańskich współbraci, rodem z Concepción; nazywa się Fr. Antonio Roman. Niektórzy mylą go z Antonim Reimannem, i dziwią się, że taki młody i już został biskupem. Święceń udziela Arcybiskup boliwijski Fr. Luis Sainz. Patrzę bardzo uważnie na cały rytuał święceń, ponieważ 29 mnie przypada przewodniczenie tej ceremonii.

 

14.12.01 Wyjeżdżam z dwoma współbraćmi z Prowincji bawarskiej na tzw. Zona Colonización, położoną około 150 km na południowy zachód od Concepción. Ten obszar zamieszkują od 1970 ludzie z górzystych stron Boliwii; przybyli tutaj w poszukiwaniu ziemi uprawnej. Na 85 wiosek jest tylko 2 kapłanów i 5 sióstr zakonnych. Oczywiście mają do pomocy nielicznych katechetów.

 

15.12.01 Poświęcenie nowego kościoła w miejscowości San Julian pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela. Przepiękna świątynia, w jej centrum widnieje witraż przedstawiający Dobrego Pasterza obejmujący swoimi ramionami wszystkich wchodzących do świątyni. W homilii Ks. Proboszcz Józef Schicker z diecezji Bamberg zaprasza wszystkich do nawrócenia się; jego głos i ton przypomina św. Jana chrzciciela nad brzegiem Jordanu. Ja na zakończenie dodaję, że to nawrócenie jest możliwe, jeżeli będziemy czuć się kochani. Tylko miłość jest twórcza, powiedział kiedyś św. Maksymilian Kolbe. Ta świątynia ma być miejscem, gdzie wszyscy ludzie różnych kultur mają czuć się kochani. Bądźmy świadkami tej miłości Bożej do nas.

 

15.12.01 Po południu udaję się do parafii El Fortin. Dzieci, młodzież, dorośli, moi współbracia, między nimi O. Krystian Pieczka, wychodzą na moje spotkanie z pieśnią na ustach i bukietami kwiatów. Zatrzymujemy się przy krzyżu na placu kościelnym, aby pomodlić się za śp. Biskupa Eduarda Bosl, pierwszego proboszcza tej parafii; dziękujemy Bogu za skarb wiary świętej. W kościele parafialnym po modlitwie Pańskiej udzielam wszystkim błogosławieństwa pasterskiego i dziękuję za serdeczne przywitanie swojego „starego” proboszcza, a dzisiaj biskupa. Chyba jest mało takich parafii w Kościele katolickim, które wydały dwóch biskupów; ktoś nawet żartobliwie wspomniał, że aby być biskupem musi wypełnić dwa warunki: nazywać się Antoni i być proboszczem w El Fortin. To wielki dar, ale również zadanie.

 

16.12.01 Msza św. w El Fortin. Przypominam wiernym wczorajsze spotkanie. Jak dobrze by było, gdybyśmy zawsze wyszli na spotkanie każdego człowieka tak, jak uczyniliście wczoraj ze mną. Po Mszy św. Proboszcz zaprasza wszystkich na obiad (ryż, kawałek pieczeni wołowej i sałatka).

 

17.12.01 Rano wyjazd do Santa Cruz, jedzie ze mną O. Krystian Pieczka. Po południu spotkanie w biurze Caritasu, gdzie pracuje Br. Felix Skrzypacz jako dyrektor Caritasu Nuflo de Chavéz. Tym razem jest z nami dyrektor Caritasu boliwijskiego mgr Barja. Mówimy o pracy Caritasu, o przyszłych planach; jak bardzo ważne jest wychodzenia naprzeciw człowiekowi cierpiącemu, bo przecież pod koniec naszego życia sądzeni będziemy z miłości.

 

18.12.01 Brat Felix, O. Krystian i ja udajemy się do Sucre, oczywiście drogą lotniczą. Klasztor i kościół franciszkański jest położony na wysokości 2700 m. Tutaj od 1600 roku pracują franciszkanie. Po przybyciu do klasztoru z lotniska udajemy się na górę, aby modlić się na miejscu śmierci O. Grzegorza Rudoll. W południe odwiedzimy kuchnię charytatywną, która została zbudowana dzięki pomocy z Ośrodka Misyjnego na Górze św. Anny. Otaczają nas dzieci, które są zadowolone z mojego powrotu i pytają mnie, kiedy wybierzemy się na wycieczkę. Po południu zwiedzamy miasto i uczestniczymy w nabożeństwie słowa Bożego (coś podobnego do jasełek) w jednej z tutejszych dzielnic.

 

19.12.01 Rano Msza św. w kościele parafialnym w obecności członków Rady parafialnej. Pomimo wczesnej godziny i zajęć wielu parafian przyszło, aby uczestniczyć we Mszy św. i otrzymać błogosławieństwo biskupie. Ewangelia była o Elżbiecie i Zachariaszu. Przypominam sobie, że to właśnie ta ewangelia zrobiła na mnie wrażenie w dzień wizyty Ks. Nuncjusza Apostolskiego przynoszącego wiadomość o mojej nominacji. Również dwa lata temu, 19.12. zostałem mianowany proboszczem parafii św. Anny w Sucre. Wierzę, że to wszystko są wielki znaki obecności Bożej na mojej drodze.